Lkkr wknd met The Weeknd

De muzieksmaak van Pedrinho is genoegzaam bekend. Divers, eclectisch, schizofreen. Geef ‘t een naam, maar het kan in ieder geval alle kanten op. Behalve de R&B kant. Of toch?

Volgens iedere zichzelf respecterende muziekrecensent is een smaak die niet in een hokje te plaatsen valt het hoogst haalbare. Wat dat betreft sta ik hoog in de pikorde. Iedereen die me namelijk een beetje kent weet dat je me op nogal wat verschillende gelegenheden tegen het lijf kan lopen. Sta ik week 1 in de kleine zaal van Paradiso voor een vaag bandje, zie je me week 2 in een loods in Noord voor een underground technofeestje en zing ik week 3 luidkeels mee met Nederlandstalige hits in Het Feest van Joop. Het kan allemaal en het moet ook allemaal kunnen. Waarom zou je je beperken tot één genre? Voor elke stemming een andere muzieksoort is mijn motto.

Nou zijn er wel stromingen waar ik zelden voor in de stemming ben. R&B bijvoorbeeld. Prima op maandagavond vlak voor sluitingstijd in de kleine zaal van de Supperclub, als je net een chickie aan de haak hebt geslagen ‘Alleen maar nette mensen-stijl’. Maar verder niet. Het probleem is dat ik R&B associeer met van die slijmerige teksten op cheesy melodietjes, gezongen door gasten die net iets te goed kunnen dansen. Glijnegermuziek noem ik dat en Usher en Ne-Yo zijn er de exponenten van. Daar ben ik allergisch voor en dan ben je al snel geneigd te denken dat het hele genre niet deugt.

Maar toen werd ik door een mede-Flokker geattendeerd op The Weeknd. Ik wist niet wat ik meemaakte. Dit was pure R&B en ik vond het geweldig! Ik zocht excuses, kon het niet geloven, wilde het niet geloven. Het lag aan het moment; zondagmorgen, net wakker, chillend. Dat verklaarde alles. Totdat ik merkte dat ik op een doordeweekse woensdag van werk naar huis niet anders kon dan The Weeknd opzetten. Als door een bovennatuurlijke kracht gedreven. De kracht van Abel Tesfaye, de zanger/producer die achter het pseudoniem schuilgaat.

Na het album ‘House of Balloons’ een paar keer beluisterd te hebben, stopte ik met het verzinnen van smoesjes. Dit was gewoon goed, punt. Vuige beats, vette samples en vunzige teksten. Alles wat R&B lekker maakt. Daarom adviseer ik bij deze een ieder die zijn feestje met een smerig doch lekker sausje wil overgieten ‘House of Balloons/Glass Table Girls‘. Voor de beginnende R&B luisteraar tip ik daarnaast mijn persoonlijke favoriet ‘The Morning’. Best served Sunday 10am.

Geef een reactie