De sorry-cultuur 2.0

Er is een nieuwe vorm van de sorry-cultuur. Een zeer agressieve variant. Eén die de oude doet verbleken. Zijn opmars lijkt niet te stoppen en heeft grote impact op het leven van velen. En niemand die iets doet.

De oude sorry-cultuur deed zich eerst voornamelijk voor in parlementaire kringen. Voorheen stapten verantwoordelijke ministers op als er op hun departement een fout was gemaakt. Vanaf eind jaren negentig voldeed plotseling een ‘welgemeend’ sorry. De sorry-cultuur was geboren.

Al snel verspreidde het fenomeen zich door de rest van de samenleving. Niemand nam nog verantwoordelijkheid, een sorry was genoeg. Bankdirecteuren, Inholland studenten, Arjen Robbens en katholieke priesters; de excuses vlogen je om de oren.

En nu is daar dus die recente ontwikkeling. De overtreffende trap. De sorry-cultuur 2.0. New and improved. Waar er bij de oude variant tenminste nog daadwerkelijk iets fout moest zijn gegaan, daar is dat bij de 2.0 versie niet meer van belang. Het is het voorkomen van een sorry door middel van een sorry. Een preventief sorry zogezegd.

Een voorbeeld hiervan is een informatiebord als: hier werkt Amsterdam aan de verbreding van de A10, sorry voor de overlast. De werkzaamheden zijn gepland en degenen die het overlast bezorgd zijn er uiteindelijk bij gebaat. Een sorry is dus nergens voor nodig. Het voordeel is echter, dat mocht er wel iets fout gaan – de werkzaamheden duren bijvoorbeeld twee keer zo lang als aangekondigd – je geen sorry meer hoeft te zeggen. Laat staan verantwoordelijkheid te nemen.

Een nog schrijnender voorbeeld, gezien op een passerende bus: sorry, geen dienst. Is het soms verboden om met een bus rond te rijden als je geen dienst hebt? Het bordje bij de halte geeft ook niet aan dat er een bus zou komen om die tijd. Waarom dan toch die excuses? Omdat we leven in het tijdperk van de sorry-cultuur 2.0.

Weg met de sorry-cultuur! Gewoon weer iedereen zijn verantwoordelijk laten nemen. Te beginnen bij de informatieborden (“Hier werkt Amsterdam aan de verbreding van de A10. Wen maar aan de overlast”) en de stadsbussen (“Geen dienst, kappen met zwaaien”).

Geef een reactie